Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Ytterst

I)
adj.,
1)
på utkant, ἐξώτατος, ἔσχατος, 3. ἐσχατεύων, ουσα, ον.
2)
sist, ὕστατος, ἔσχατος, 3.
3)
högst, ἄκρος, ἔσχατος, 3. ὕπατος, 3 (öfverst).
vara i det y:a elände, ἐσχάτως
Linder & Walberg 1862, s. 521