Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Afbryta

1)
bryta tvärs af, ῥηγνύναι. δια-, καταρρηγνύναι. κλᾶν. κατακλᾶν.
2)
gm brytande afskilja, ἀπορρηγνύναι. ἀποθραύειν. ἀπο-, ἐκ-, περικλᾶν.
om blommor, frukter, se Bryta 1) a). —
3)
förorsaka plötsligt upphörande, κωλύειν τι. ἐπέχειν τι. ἐγκόπτειν τινί. διαλύειν τι. ἐπιταράττειν τι. ἐνοχλεῖν τινι (störa). μεσολαβεῖν. ἀναπαύειν. διαλαμβάνειν (om sammanhängande massor, t. ex. en af torn afbruten mur, τεῖχος πύργοις διειλημμένον).
a. talet, μεταξὺ τὸν λόγον διαλείπειν. καταλύειν τὸν λόγον. μεταξὺ λέγοντα ἀναπαύεσθαι. ἀποσιωπᾶν. διαλύειν τὴν συνουσίαν (samtalet).
för att ej a. talet, ἵνα μὴ ἀτελὴς γένηται ὁ λόγος.
a. ngn i hans tal, ἐπέχειν τινὰ λέγοντα. παρενοχλεῖν τινι λέγοντι. ὑποκρούειν τὸν λόγον τινός. μεσολαβεῖν λόγους (äfv. τινά). ὑπολαμβάνειν (falla i talet, λέγοντός τινος).
i allmht, a. ett företag, μεταξὺ ποιοῦντά τι ἀναπαύεσθαι.
afbruten, διειλημμένος, 3. διαλείμματα ἔχων, 3. οὐ συνεχής, 2.
4)
Linder & Walberg 1862, s. 3