Bena 1)borttaga benen, τὰ ὀστᾶ ἐξαιρεῖν.2)b. håret, διαιρεῖν l. διακρίνειν l. σχίζειν τὴν κόμην.benadt hår, κόμη διακριδὸν ἠσκημένη. Linder & Walberg 1862, s. 33