1)
eg., δεῖν.
— b. ngt om ngt, δεῖν τι περί τι. περιδεῖν, περιάπτειν τί τινι.
— b. ngt vid ngt, δεῖν, ἀναδεῖν τι πρός τι l. ἔκ τινος. προσδεῖν, προσάπτειν τί τινι. ἀναρτᾶν, ἀν-, ἐξάπτειν τι ἔκ τινος. = fjettra, δεῖν. δεσμεύειν. δεσμοὺς ἐμβάλλειν τινί. περιβάλλειν τινὰ δεσμοῖς.
händerna, συνδεῖν τὰς χεῖρας.
kransar, (συμ)πλέκειν στεφάνους.
2)
oeg., (κατ)είργειν. κατέχειν. καταλαμβάνειν (t. ex. ὅρκοις, äfv. ἐνδεῖν).
vara bunden af l. gm ngt, κατεζεῦχθαι, κατείργεσθαι, ἀναγκάζεσθαι ὑπό τινος.
vara bunden vid ngt, ὑποτετάχθαι τινί. ἔχεσθαί τινος.
b. sig vid ngt (t. ex. lager, föreskriften), τηρεῖν, φυλάττειν τι. ἐμμένειν τινί. ὑπακούειν τινί.
icke låta b. sig af ngt, ὀλιγωρεῖν, ἀμελεῖν, μηδὲν φροντίζειν τινός.
— Jfr Förbinda.