ὀλίγος, 3. οὐ πολύς, 3. μικρός, 3. βραχύς, 3.
o. ss. adv., ὀλίγον. οὐ πολύ. μικρόν. βραχύ. οὐ πάνυ (icke just, icke särdeles).
så f., τοσοῦτον (då smnhanget tillräckligt tydligt anger betydelsen).
så f. fattades, att han stött på Athenarne, παρὰ τοσοῦτον ἐγένετ’ αὐτῷ μὴ περιπεσεῖν τοῖς Ἀθηναίοις. jfr Fattas.
falla till f., ταπεινοῦσθαι. ταπεινὸν γίγνεσθαι. Ofta uttryckes det ej m. särskildt ord, t. ex. f. akta, ὀλιγωρεῖν, καταφρονεῖν. ἀμελεῖν.
f. betydlig, ὀλίγος. μικρός.
f. trolig, behaglig, lydig etc., ἀπιστότερος, ἀηδέστερος, ἀπειθέστερος etc.