1)
råka i förfall,
a)
om byggnader: συμπίπτειν. κατερείπεσθαι. (περι)καταρρεῖν.
b)
om organiska kroppar, τήκεσθαι. κατασκέλλεσθαι. (ἀπο)μαραίνεσθαι.
c)
om inrättningar, διαφθείρεσθαι. (ἀπο)κλίνειν l. ῥέπειν ἐπὶ τὸ χεῖρον. ἐλαττοῦσθαι. moral., διαφθείρεσθαι.
han är så förfallen, εἰς τοσοῦτον προελήλυθε κακίας l. ἀσελγείας.
2)
försjunka i (fig.), κατολισθάνειν, ἐξοκέλλειν εἴς τι (i laster t. ex. εἰς ἀσέλγειαν, τρυφήν). ἐκφέρεσθαι, ἐκφοιτᾶν (t. ex. εἰς μανίαν). jfr Falla 2).
b)
förfallen till straff, se Hemfalla.
3)
blifva ogiltig, ἄκυρον γίγνεσθαι. διαλύεσθαι.
om så är, förfaller ditt påstående, εἰ οὕτως ἔχει, σύγ’ οὐδὲν λέγεις.
låta ngt f., ἀφιέναι τι. ἀφίστασθαί τινος.
4)
till betalning, ὑπερήμερον, ἐκπρόθεσμον γίγνεσθαι.
förfallen skuld, χρέος ἀπαιτητόν l. -έον, διαλυτέον.
skuldsedeln är förfallen, ἡ τῆς συγγραφῆς προθεσμία ἐξελήλυθεν. ἡ συγγραφὴ τῆς ἡμέρας τετύχηκεν.