Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Falla

1)
eg., πίπτειν. καταπίπτειν (nedfalla). ὀλισθάνειν, σφάλλεσθαι (gm felsteg).
om löf o. frukter, καταρρεῖν.
f. på marken, χαμαὶ πίπτειν.
f. fr. ngt, (κατα)πίπτειν ἀπό τινος.
f. ur ngt, ἐκπίπτειν ἔκ τινος.
f. i ngt, ἐμπίπτειν εἴς τι.
f. på ngt, πίπτειν ἐπί τι. προς-, ἐμπίπτειν τινί.
f. till ngns fötter, προσπεσεῖν τινι (πρὸς τὰ γόνατα). προσκυνεῖν τινα (ss. tecken till underdånighet).
f. tillbaka, ἀναπίπτειν. Jfr Återfalla.
f. igen, se Igen.
regn, snö faller, γίγνεται, πίπτει, καταφέρεται ὄμβρος, χιών.
låta f., ἀφιέναι. ἀπο-, ἐκβάλλειν. ἐκπίπτει μοί τι.
f. i kriget, striden, πεσεῖν, ἀποθανεῖν ἐν τῷ πολέμῳ, ἐν τῇ μάχῃ.
b)
om en vattenyta, = sjunka, ὑπο-, ἀναχωρεῖν. ἐλαττοῦσθαι, μειοῦσθαι (minskas).
c)
om floder, utgjuta sig, ἐκ-, εἰς-, ἐμβάλλειν εἴς τι.
2)
fig.,
a)
absol.
aftaga i anseende, betydenhet o. d.,, ταπεινοῦσθαι. ἐλαττοῦσθαι. κολούεσθαι τὴν τύχην. τὴν δύναμιν περιαιρεῖσθαι. ταπεινόν, ἀφανῆ γίγνεσθαι.
= gå under, πίπτειν. διαφθείρεσθαι. ἀπόλλυσθαι.
= eröfras, πίπτειν. ἁλίσκεσθαι.
= fela, πίπτειν. ἁμαρτάνειν. σφάλλεσθαι. om en qvinna, διαφθαρῆναι.
f. i pris, μειοῦσθαι τὴν τιμήν. ἀνιέναι. ἐπ’ ἔλαττον βαδίζειν.
sädespriserna föllo, αἱ τοῦ σίτου τιμαὶ ἀνῆκαν l. ἐπ’ ἔλαττον ἐβάδιζον. ὁ σῖτος ἐπανῆκεν.
låta modet f., ἀθυμῆσαι. Jfr Mod.
låta en sak, ett förslag f., se Uppgifva.
b)
råka, komma i ngt (om pers.), πίπτειν εἴς τι. ἐμπίπτειν (ἔν) τινι l. εἰς, ἐπί τι. περιπίπτειν τινί (t. ex. νόσῳ, κακοῖς, εἰς ἐνέδρας).
f. på en tanke, ἐπέρχεταί μοί τι. ἔννοιά μοι ἐγγίγνεται.
f. ngn i talet, (μεταξὺ) ὑπολαβεῖν τινα λέγοντα.
f. i ngns händer, i ryggen, i flanken, i sömn, i vrede, i vanmakt, om halsen etc., se subst.
c)
träffa (om saker, tillstånd), ἀπο-, ἐπισκήπτειν εἴς τι.
låta sin vrede f. på ngn, ἀποσκήπτειν τὴν ὀργὴν εἴς τινα.
talet faller på ngn, ἐμπίπτει λόγος περί τινος.
f. i ögonen, ἐμφανῆ εἶναι. ὁρᾶσθαι.
f. under sma genusbegr., ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος πίπτειν. τοῦ αὐτοῦ γένους εἶναι. Jfr Höra.
om tidepunkt, händelse, se Infalla.
skulden, valet, ansvaret etc. faller, se subst.
d)
i åtskilliga talesätt, = vara, blifva (vanl. "f. sig"), εἶναι, γίγνεσθαι m. adj. ἔχειν m. adv.
f. sig svårt, χαλεπὸν εἶναι l. γίγνεσθαι. χαλεπῶς ἔχειν.
bevisningen torde f. sig svår, οὐκ ἂν ῥᾳδίως ἐπιδείξειεν. χαλεπῶς ἂν ἔχοι ἐπιδεῖξαι.
f. till last. se d.
— F. af, bort, ned, till, ur, ut, öfver m. fl., se compp.
— f. in,
a)
om kroppen o. dess delar, συμπίπτειν. (συν)τήκεσθαι. φθίνειν. καταρρεῖν. (ἀπ)ισχναίνεσθαι.
b)
ngt faller mig in, ἐπέρχεταί μοί τι. εἰσέρχεταί μέ τι (sällan μοί). ὑπέρχεταί μέ τι. ἔρχεταί μοί τι ἐπὶ νοῦν. προς-, παρίσταταί μοί τι. δοκεῖ μοι m. inf. = jag erinrar mig, ἐπιμιμνήσκομαί τινος : det föll mig icke en gång in, οὐδ’ εἰς ἐπίνοιαν ἦλθον. οὐδ’ ὄναρ ἤλπισα.
hd faller dig in att, τί μαθών; se vidare Infalla.
— f. på (m. sak. subj.), (κατα)λαμβάνειν (t. ex. φόβος). εἰσιέναι τινά (sällan τινί).
det faller på mig att, ἐπέρχεται, δοκεῖ μοι m. inf.
— fallen = benägen, se d.
Linder & Walberg 1862, s. 88