1)
tr.,
a)
mista, ἀποβάλλειν. ἀπολλύναι (eg. gm att förstöra). ἀφαιρεῖσθαί τι, ἀποστερεῖσθαί τινος l. τὶ (beröfvas). γυμνοῦσθαί τινος (bli blottad på, t. ex. ἐσθῆτος, ὅπλων). ἐκπίπτειν τινός (eg. störtas fr., ur ngt, t. ex. ἀρχῆς, δόξης, χάριτός τινος). ἐκβάλλειν τι (eg. gm eget förvållande, t. ex. δόξαν, φειδωλίαν; men äfven ὀδόντας).
f. blod, αἷμα ἐκχεῖν. i ymnighet, αἱμορραγεῖν.
f. löf, hår, φυλλορροεῖν, τριχορρυεῖν.
f. horn, κέρατα ἀποβάλλειν.
f. hoppet, ἀπελπίζειν. ἀπογιγνώσκειν.
f. en drabbning, process, modet, besinningen, hufvudet, ur sigte, m. m., se d. oo.
f. ngt till ngn (på spel), ἀφαιρεῖσθαί τι ὑπό τινος.
f. allt, τοῖς ὅλοις πταίειν.
de besegrade f. allt, τῶν κρατουμένων πάντα ἀλλότρια γίγνεται.
icke hafva ngt att f., μηδὲν ἔχειν παραβάλλεσθαι (att sätta på spel).
b)
ha skada, göra förlust, ζημιοῦσθαι, βλάπτεσθαι, ἐλαττοῦσθαί τι (t. ex. πολλά, μεγάλα). på ngt, ἐκ, ἀπό τινος l. bl. τινί l. m. part. på ngn, ὑπό τινος. Jfr Förlust.
c)
förspilla, προΐεσθαι. t. ex. tillfället, καιρόν (äfv. προ-, ἀπολείπειν καιρόν).
f. möda, arbete, ἀνόνητα πονεῖν.
f. tiden, ὀκνεῖν. μέλλειν.
det är ingen tid att förlora, οὐ δεῖ μέλλειν. καιρῷ χρηστέον.
utan att f. tid, ἀμελλητί. ἀόκνως.
d)
gå miste om, ej bli delaktig af, ἀπολείπεσθαι, ἁμαρτάνειν, διαμαρτάνειν, ἀποτυγχάνειν, σφάλλεσθαί τινος.
han förlorade icke ett ord af hvad de sade, οὐδὲν ὧν ἔλεγον ἔφυγεν l. ἔλαθεν αὐτόν l. οὐκ ἤκουσεν.
2)
f. sig, ἀπογίγνεσθαι (bortkomma, -gå). ἀφανίζεσθαι (försvinna, i ngt, εἴς τι). ἀποπλανᾶσθαι (förirra sig, t. ex. ἐν πλήθει). παύεσθαι, ἀπο-, καταπαύεσθαι, λωφᾶν (upphöra). μαραίνεσθαι, παρακμάζειν (skönhet, kraft o. d).
en flod förlorar sig i sand, ῥεῦμα ὑπὸ ψάμμου καταπίνεται l. εἰς ψάμμον εἰσδύεται.
röken förlorar sig i luften, ὁ κάπνος εἰς ἀέρα διασκεδάννυται.
förlorad, m. part.
gå f., ἀπόλλυσθαι. διαφθείρεσθαι.
ngt går förloradt för mig = jag förlorar, se ofvan.
vara f., ἀπολωλέναι. οἴχεσθαι.
jag är f., ἀπόλωλα.
ge f., ἀπελπίζειν, ἀπογιγνώσκειν τινός l. τὶ (τινά).