ἀποβολή, ἡ. ἀπώλεια, ἡ. (ἀπο)στέρησις, ἡ (beröfvande). διαφθορά, ἡ (undergång, t. ex. τοῦ βίου). συμφορά, ἡ, ἀτυχία, ἡ, ἀτύχημα, τό, πταῖσμα, τό (olycka, missöde). τὰ ἀπολωλότα (det förlorade).
f. af en drabbning, ἧττα, ἡ.
f. af en rättegång, ἧττα ἡ δίκης.
förluster i drabbningar, αἱ ἐν ταῖς μάχαις συμφοραί.
döma ngn till lifvets f., καταγιγνώσκεν τινὸς θάνατον.
göra en f., συμφορᾷ, ἀτυχίᾳ περιπίπτειν. (ἀτύχημα) ἀτυχεῖν, πταίειν. πταῖσμα συμβαίνει l. γίγνεταί μοι. jfr Förlora.
b)
nackdel, skada, βλάβη, ἡ. ζημία, ἡ. ἐλάττωμα, τό.
lida en f., περιπίπτειν ζημίᾳ l. βλάβῃ.
lida en stor f., ζημιοῦσθαι, βλάπτεσθαι πολλά l. μεγάλα.
tillskynda ngn en f., βλάπτειν τινά. βλάβην φέρειν τινί. ζημίαν φέρειν l. ποιεῖν τινι.
göra ngt m. f., μετὰ βλάβης l. ἐπὶ ζημίᾳ ποιεῖν τι.