Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Fela

1)
ej träffa ett mål, ἁμαρτάνειν, ἐξ-, ἀφαμαρτάνειν τινός l. m. part. (t. ex. βαλόντα, τοξεύσαντα, vid skjutning). ἀστοχεῖν. οὐκ ἐξ-, ἀφικνεῖσθαι. Jfr Förfela.
2)
fig., begå ett fel, (ἐξ)αμαρτάνειν, mot ngn, εἰς, περί τινα, i ngt, ἔν τινι l. m. part. πλημμελεῖν, i, mot ngt l. ngn, ἔν τινι. εἰς o. περί m. acc. πταίειν (stöta emot), σφάλλεσθαι (stapla, falla; begge m. bibegr. af skada) ἔν τινι l. m. part. ἀδικεῖν (mot rätt o. lag), mot ngn, τινά äfv. εἰς, περί τινα, i ngt, τί l. m. part.
f. menskligt, svårt, ἀνθρώπινα, μεγάλα ἁμαρτάνειν.
f. mot lagarna, παραβαίνειν τοὺς νόμους. παρανομεῖν.
3)
se Fattas.
Linder & Walberg 1862, s. 92