subst.,
1)
undervisning, διδασκαλία, ἡ. διδαχή, ἡ. παιδεία, ἡ. μαθητεία, ἡ.
sätta ngn i l., ἐπὶ τέχνην ἐκδιδόναι τινά.
hafva ngn i l., παραλαβόντα διδάσκειν τινά.
2)
undervisande utlåtelse, föreskrift, δίδαγμα, τό. παράγγελμα, τό. παραίνεσις, ἡ. λόγος, ὁ. ὑποθήκη, ἡ. μάθημα, τό. μάθησις, ἡ.
ge goda l:or, καλούς el. σοφοὺς λόγους ὑποτίθεσθαί τινι. καλὰ διδάσκειν τινά.
3)
sammanfattning af de satser, s. höra till undervisningen om en sak, λόγοι οἱ περί τινος. δόγμα, τό (ofta pl.).
l:n om Gud, οἱ περὶ θεοῦ λόγοι. θεολογία, ἡ.