Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Lära

verb.,
1)
undervisa, διδάσκειν (τινά τι, ngn ngt). παιδεύειν (τινὰ εἴς τι, πρός τι, ngn f. ngt ändamål, ἔν τινι, περί τι, i ngt el. ngt).
offentligt l. ngt, ἐπαγγέλλεσθαί τι.
l. sig, = följ.
2)
emottaga undervisning, (ἐκ‐, κατα)μανθάνειν (τί τινος el. τὶ ἐκ, παρά τινος, ὑπό τινος, ngt af ngn). παραλαμβάνειν (τὶ παρά τινος). διδάσκεσθαι. παιδεύεσθαι.
l. utantill, τίθεσθαι εἰς μνήμην. ἐκμανθάνειν.
l. känna, πεῖραν λαμβάνειν τινός. ἐν πείρᾳ γίγνεσθαί τινος. εἰς πεῖραν ἐλθεῖν τινος. (κατα)μανθάνειν τι. γνωρίζειν τι el. τινά. γιγνώσκειν. ἱστορεῖν. γνώριμος γίγνεταί τινί τις.
lär k. dig sf, γνῶθι σεαυτόν.
l. inse, γιγνώσκειν. συνιέναι.
s. har lätt f. att l., εὐμαθής, 2.
s. lärt mycket, πολυμαθής, 2.
s. sent har lärt, ὀψιμαθής, 2.
3)
ss. hjelpverb., lär, lärer, lära. uttr. m. λέγεται, ὁμολογεῖται, m. nom. el. acc. o. inf., λέγουσι m. acc. o. inf. el. m. ὡς, ὅτι o. verb. finit. (om förgången handling). ἐοικέναι, δοκεῖν, φαίνεσθαι m. nom. o. inf. (om pågående el. stundande handl.)
äfv. gudarna lära beherrskas af Zeus, λέγεται καὶ τοὺς θεοὺς ὑπὸ τοῦ Διὸς βασιλεύεσθαι.
Linder & Walberg 1862, s. 258