1)
ha lif o. varelse, lifstid, ζῆν (eg. physiskt existera, både om djur o. växter, i klass. stil brukl. i præs. o. imprf.). βιῶναι (eg. om intelligent o. verksamt lif; i klass. stil brukl. i fut., aor., prf. o. plquprf.). εἶναι (existera). ἔμψυχον εἶναι (ha lif, själ). ἔμπνουν εἶναι (vara vid lif).
så länge jag lefvat, ἐξ οὗ δὴ εἰμὶ καὶ πνέω.
ännu l., περιεῖναι, περιγίγνεσθαι (absol.).
l. f., ihop m. ngn, ζῆν, συζῆν τινι.:; så sant jag lefver, οὕτω βιῴην. οὕτως ὀναίμην τοῦ βίου.
lefve! χαιρέτω.
2)
föra (ett visst) lefnadssätt, (en viss) vandel, ζῆν. βιῶναι. βιοτεύειν. διαιτᾶσθαι. βίον ἄγειν l. ἔχειν.
l. lyckligt, εὐτυχῶς ζῆν. εὖ πράττειν. βίον εὐδαίμονα ἄγειν. εὐπραγεῖν.
l. ett angenämt lif, ἡδέως ζῆν. ἡδέως καταβιῶναι.
l. lyckligt ända igenom, διάγειν l. διατελεῖν εὖ πράττοντα. εὐτυχῶς διαζῆν.
l. indraget, φείδεσθαι.
l. sobert, μετρίᾳ τῇ διαίτῃ χρῆσθαι. μετρίως διαιτᾶσθαι.
l. i nöjen, fattigdom, fruktan, (o. i allm. ett tillstånd), ἡδοναῖς, πενίᾳ, δείμασι συνεῖναι l. (Sedn.) συζῆν.
l. i fred o. ro, ἡσυχίαν ἄγοντα ζῆν. ἡσυχίαν ἔχοντα διάγειν.
l. ss. offentlig person (statsborgare), skyddsförvandt, privatman, πολιτεύεσθαι, μετοικεῖν, ἰδιωτεύειν.
l. f. ngt (= i utöfningen af ngt), εἶναι ἔν τινι. ὁμιλεῖν τινι (t. ex. φιλοσοφίᾳ). ὅλον εἶναί τινος.
l. högt, πολυτελῶς ζῆν.
3)
framlefva sina dagar, uppehålla sig (lokalt), διαιτᾶσθαι. διατρίβειν. ποιεῖσθαι τὴν δίαιταν. οἰκεῖν.
l. tillsammans m. ngn, συνδιατρίβειν, συνδιαιτᾶσθαι, συμβιῶναι, συζῆν τινι.
4)
ha sitt uppehälle, sin existens, ζῆν l. βιοτεύειν ἀπό τινος. βίον l. ζωὴν ἔχειν l. ποιεῖσθαι ἀπό l. ἔκ τινος l. m. part. (t. ex. σοφιστεύοντα, af undervisning i rhetorik).
hafva (tillräckligt) att lefva af, (ἱκανὸν) τὸν βίον l. (ἱκανὰ) τὰ ἐπιτήδεια l. τὰ πρὸς τὸν βίον ἔχειν.
Johannes döparen lefde af gräshoppor o. vild honung, Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον ἤσθιεν (alltid acc., när l. = ha till föda).
l. af fisk, kött, mskokött, vegetabilier, ἰχθυοφαγεῖν, κρεωφαγεῖν (l. κρεωβορεῖν), ἀνθρωποφαγεῖν, ποηφαγεῖν.
en s. lefver af fisk o. s. v., ἰχθυοφάγος, o. s. v.
lefvande,
a)
eg., ζωός, 3. ζῶν, ὦσα, ὦν.
ännu l., ἔμπνους, 2 (vid lif).
taga l., ζωγρεῖν. ζῶντα ἑλεῖν.
äta l., ὠμὸν καταφαγεῖν l. ὠμοῦ ἐσθίειν (ordspr.).
l. träd, ξύλον χλωρόν, τό.
b)
se Liflig.