Måste
δεῖ, χρή, ἀνάγκη l. ἀναγκαῖον (ἐστίν) m. acc. c.
inf. gm adj. verb. på -
τέος, 3 (om
constr., se
Gram.). Äfv.
προσήκει (det är tillbörligt)
m. dat. l. acc. c.
inf. ὀφείλειν (vara skyldig, moral. förpligtad).
ἀναγκάζεσθαι (tvingas). Jfr
Må,
Skola.
Linder & Walberg 1862, s. 286