ἀντιτιθέναι. ἀντιτάττειν.
m. sig, ἀνθίστασθαι, ἐναντιοῦσθαι. ἀντιτείνειν. ἀνταίρειν. ἀντιλέγειν. ἀπισχυρίζεσθαι.
— motsatt
1)
i local bet., ἀντίος, ἐναντίος, 3. ἀντικείμενος, 3. ὁ, ἡ, τὸ ἐπὶ θάτερα.
på, åt m. sidan, ἐπὶ θάτερα. εἰς τἀναντία.
fr. m. sida, håll, ἐκ τοῦ ἐπὶ θάτερα. ἐξ ἐναντίας o. ἐκ τοῦ ἐναντίου (äfv. = på m. sida, jfr Midt emot).
gifva m. riktning, ἀντιστρέφειν (äfv. taga, = ἀντιστρέφεσθαι).
2)
i fig. bet., ἐναντίος, 3. ἀντίστροφος, 2.
på m. sätt, ἐναντίως. ἀντιστρόφως.
vara m., ἐναντίως ἔχειν.
vara af m. mening, ἐναντίαν ἔχειν τὴν γνώμην. ἀντιδοξάζειν, -ξεῖν.
af m. mening, ἀντίδοξος, 2.
ett m. fall inträder, τἀναντία τούτων γίγνεται.
i m. fall, ἄλλως. εἰ δὲ μή.