1)
adv. (i tidsbet.), νῦν. τὸ νῦν. τὰ νῦν. ἐνταῦθα. ἤδη τότε (om en förfluten tidepunkt).
just n., νυνί. νῦν γε. νῦν δή. ἄρτι
n. först, νῦν δή τότε δή
n. ändtligen, ἤδη ποτέ.
tills n, μέχρι τοῦδε μέχρι (τοῦ) νῦν. μέχρι (τοῦ) δεῦρο.
fr. n., ἀπὸ τοῦ νῦν (τὸ) ἀπο τοῦδε. ἐντεῦθεν
n. genast. ἄρτι. ἀρτίως. εὐθύς. παραχρῆμα. αὐτίκα μάλα. ἤδη
n. f tiden, νῦν μέν. τό γε νῦν (τὸ) νῦν εἶναι. τὸ νῦν ἔχον.
n. på stunden, νῦν δή. ἄρτι
i ett n., αὐτίκα μάλα. ἐξαίφνης. ἐν ἀκαρεῖ
2)
conj. (i consecutiv bet.), νῦν. τοίνυν δή. οὖν.
men n., ἀλλὰ μήν. καὶ μήν. ἀλλα γάρ.