subst., ἀδικία, ἡ. ἀνομία, παρανομία, ἡ. ἔργον ἄδικον, τό. τὸ ἄδικον. ἀδίκημα, ἀνόμημα, παρανόμημα, τό (begången o.).
begå, föröfva o., se Föreg.
vedergälla o. m. o., ἀνταδικεῖν.
med o., ἀδίκως. οὐ δικαίως. οὐκ εἰκότως. οὐκ ὀρθῶς.
ej m. o., οὐκ ἀδίκως. οὐκ εἰκῆ.
det sker mig o., ἀδικοῦμαι. ἀνάξια l. οὐκ ἀξίως πάσχω.