1)
tr., τρέπειν (gifva en rigtning åt ngt håll). στρέφειν, ἐπι-, μεταστρέφειν (gifva annan, ofta motsatt riktning). ἀναστρέφειν (v. tillbaka). παράγειν, παρατρέπειν (åt sidan). κάμπτειν, κλίνειν (böja, i sned riktning). μεταβάλλειν (kasta om).
v. ögonen, uppmärksamheten, ryggen etc., se subst.
v. en klädning, τὰ ἐντὸς τοῦ ἐσθήματος ἔξω τρέπειν.
v. allt till d. bästa, πάντα ἐπὶ τὸ βέλτιον τρέπειν. πάντα καλῶς τιθέναι. = tyda allt till d. bästa, ὑπολαμβάνειν ἐπὶ τὸ βέλτιον ἅπαντα.
b)
refl., v. sig, utom pass. af nämnde vv. äfv. act. ἀνα-, ἐπιστρέφειν. κλίνειν. μεταβάλλειν. åt ett håll, εἰς, πρός, ἐπί τι.
= vetta, se d. o.
lyckan har vändt sig, περιέστηκεν ἡ τύχη. εἰς τοὐναντίον περιέστηκε l. καθέστηκε τὰ πράγματα (jfr Blad).
v. sig till ett ställe, τρέπεσθαι (τὴν) ἐπί τι (ὁδόν). ἀπιέναι εἴς τι.
v. sig mot ngn, τρέπεσθαι ἐπί τινα.
v. sig till ngt (= egna sig), τρέπεσθαι εἰς, ἐπί, πρός τι. ἅπτεσθαί τινος.
v. sig till ngn, βλέπειν πρός, εἴς τινα. προσιέναι τινί. προστρέπεσθαί τινα. ἰέναι ἐπί τινα. καταφεύγειν πρός τινα. m. en bön, προσιέναι τινί (δεόμενον). προστρέπεσθαί τινα. τρέπεσθαι ἐπί τινι. m. sitt tal, λέγειν πρός τινα. διαλέγεσθαί τινι. βλέπειν πρός, εἴς τινα.
v. sig fr. ngn, ἀποστρέφεσθαι, ἀφίστασθαί τινος. προλείπειν τινά.
2)
intr., se b).
v. m. vagnen, fartyget, τὸ ἅρμα, τὴν ναῦν ἐπιστρέφειν (d. förra, äfv. bl. κάμπτειν).
v. upp o. ned, ἄνω καὶ κάτω μεταστρέφειν l. ποιεῖν. ἄνω κάτω στρέφειν l. κινεῖν. ἀνατρέπειν.
v. ut o. in, τὰ ἐντὸς ἔξω τρέπειν.